haberalayi.com

> 50-60-70 veya 80′li yıllarda mı büyüdün?..
>
> Nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın?
>
>
> 1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları, ve kesinlikle hava yastıkları yoktu.
> 2.- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi.
> 3.- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından
> kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı.
> 4.- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev
> temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu…
> 5.- Kasksız bisiklete biniliyordu.
> 6.- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif
> başka kaynaklardan su içiliyordu…
> 8.- Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti.
> Ceptelefonu yoktu… ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu. Inanılmaz!!!
> 9.- Okul öğlen bitiyordu… ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk…
> 10.- Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı,
> fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu….
> Kendimizden başka kimse sorumlu değildi…
> 11.- Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, ve gerçek şekerli
> içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı. Çünkü hep dışarda
> oynardık aktif olarak…
> 12.- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk… aynı bardaktan
> içebiliyorduk ve kimse bu yüzden ölmüyordu.
> 13.- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız, 99 kablolu
> kanalımız, Dolby surround, Cep telefonumuz, Bilgisayarımız, Internet
> de Chat odalarımız YOKTU onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca!!!
> 14.- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret
> edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları
> oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!!
> 15.- Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan!
> nasıl mümkün oluyordu bu? Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi
> takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu
> gelmiyordu.
> 16.- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta
> kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa
> gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya
> hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu.
> 17.- Özgürlüğümüz, üzüntülerimiz, başarılarımız, görevlerimiz vardı…
> ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk.
> Soru: Nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık???
> Ve daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu
> da geliştirebildik???
> Sende bu jenerasyondan mısın?
> Yanıtın evet ise, bu mesajı yaşıtlarına gönder, veya çocuklarına ve
> yeğenlerine geçmişte nasıl yaşamışız bir fikirleri olsun…
> Büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar -
> fakat- çok güzel ve mutlu yaşadık!!!!!! değil mi????